2019

Wooncoach zorgt voor blije huurder


‘Ik zei laatst tegen m’n dochter: “Volgens mij geef ik licht in het donker, zo blij ben ik!”.’ Mevrouw de Wild verhuisde eind 2018 van haar eengezinswoning in de Hilversumse Meent naar een appartement op de begane grond, niet ver van haar oude woning. Jarenlang dacht ze dat een verhuizing er niet in zat, tót ze in gesprek kwam met de wooncoach van de Alliantie.

‘In 1976 betrokken we een nieuwbouwwoning van de Alliantie, mijn man, dochtertje en ik’, vertelt mevrouw de Wild. Ze installeert zich op de bank met een grote rode kat, terwijl we uitkijken op haar tuintje. Ze vertelt over het huis waar ze zo lang woonde: ‘We hebben er echt onze eigen plek van gemaakt, en ook veel veranderd in het huis.’ Ze woonde er lange tijd met haar gezin. Maar haar dochter ging het huis uit, en in 2007 overleed haar man. Mevrouw de Wild: ‘Toen ik alleen kwam te staan dacht ik weleens aan verhuizen, maar ik zag als een berg op tegen al het regelen dat daarbij komt kijken. En ik dacht dat ik alles in de oorspronkelijke staat terug moest brengen, dat zou me hartstikke veel geld kosten.’ Het weerhield haar er lang van om na te denken over een eventuele verhuizing. ‘Terwijl ik eigenlijk wél wilde, steeds liever. Ik loop minder goed, die trappen werden een obstakel.’

Per toeval kwam ze in contact met Versa en Stichting Hilversumse Meent, én met de wooncoach: ‘Op een dag kreeg ik zo’n flyer in de bus van de wooncoach van de Alliantie. Het kaartje dat erbij zat heb ik ingevuld; uitgelegd met welke vragen ik zat.’ De wooncoach kwam langs en besprak met mevrouw de Wild haar wensen en angsten. Elke situatie is anders, in het geval van mevrouw de Wild hoefde ze niet alles in de oude staat te herstellen zoals ze altijd had gedacht. Bovendien kwam er nét in die periode een appartement vrij in het gebouw waar ze graag wilde wonen. ‘Toen ging het snel’, vertelt mevrouw de Wild enthousiast. ‘Op 7 december kreeg ik de sleutel, drie weken later zat ik er!’

mwdewildvoordeur.jpg

De verhuizing zelf gebeurde dan wel snel, de beslissing om over te stappen was niet zomaar gemaakt. Mevrouw de Wild: ‘Het is een proces geweest van jaren. Ik was er eerder ook nog niet aan toe denk ik. Totdat ik moeite kreeg met lopen. Die wooncoach kwam precies op het goede moment. Wat vooral belangrijk was: ze stelde me gerust. Achteraf denk ik, waar heb ik me eigenlijk druk om gemaakt? Alleen al om die reden is zo’n gesprek fijn: weten wat mogelijk is, zodat je er in elk geval over na kan denken.’

De vroegere buren van mevrouw de Wild zijn dat nu weer, ze wonen nu boven haar. Ze heeft een tuin en kijkt uit op wat winkeltjes, een sportcomplex waar ze wekelijks haar oefeningen doet. Vervelen doet ze zich niet, er is altijd iemand die even langskomt voor een kop koffie. Of ze gaat naar het wijkcentrum, waar ze al kwam toen ze pas in de Meent kwam wonen. In haar nieuwe appartement voelde ze zich direct thuis: ‘Ik dacht dat ik zou moeten wennen, ook met het afscheid nemen van mijn vroegere woning. Maar daar had ik geen last van. Dit is gewoon de volgende fase, en ik heb een heerlijke woning die bij me past. Het is mijn eigen sfeer gebleven met mijn eigen spulletjes, maar dan op de begane grond. Het klinkt wat gezapig maar het is echt waar: ik ben zo ontzettend dankbaar.’

Een wooncoach helpt bij het in kaart brengen van woonwensen. Dat hoeft niet altijd tot een verhuizing te leiden. Ze luisteren naar de behoeften van de huurder, en gaan daarmee aan de slag.

Niet in elke gemeente werken we met een wooncoach en de werkwijze kan verschillen. Meer weten? Kijk op de website.